Ik ben Soul Unfiltered aan het bouwen

En niet meer alleen in mijn hoofd.
Niet meer alleen achter de schermen.

Ik breng het naar buiten.

Mijn woorden.
Mijn proces.
Mijn gezicht.
Mijn visie.

En juist nu ik zichtbaarder word, valt me iets op.

We leven in een wereld waar alles wordt gemeten

Views.
Likes.
Bereik.
Volgers.
Kliks.
Cijfers.

Alsof de waarde van wat je maakt ineens bepaald wordt door hoeveel mensen erop reageren.

Maar het gaat niet alleen om social media.

Het zit veel dieper dan dat.

We leven in een tijd waarin we met alles bezig zijn, behalve met onszelf.

Met werk.
Met geld.
Met verwachtingen.
Met gezinnen.
Met families.
Met wat anderen van ons vinden.
Met wat we nog moeten doen.
Met hoe we eruitzien.
Met hoe ver we zouden moeten zijn.

En ergens op die lange lijst zetten we onszelf vaak helemaal onderaan.

Alsof we pas naar binnen mogen kijken als alles om ons heen geregeld is.

Maar dat moment komt bijna nooit.

Want er is altijd iets.

Altijd drukte.
Altijd stress.
Altijd verantwoordelijkheid.
Altijd iets wat harder schreeuwt dan je eigen gevoel.

En zo raak je langzaam verder van jezelf af.

Niet omdat je dat bewust kiest.

Maar omdat de wereld je constant naar buiten trekt.

En ik snap het

Het leven kan hard zijn.
Zeker in de tijd waarin we nu leven.

De verwachtingen worden steeds hoger, maar steeds moeilijker om bij te houden.

Vooral als je al uit een onstabiele situatie komt.
Als je hoofd vol zit.
Als je al jaren aan het overleven bent.
Als je probeert te bouwen terwijl je vanbinnen nog stukken van jezelf bij elkaar aan het rapen bent.

Dan is “even naar binnen kijken” niet altijd zo simpel als mensen doen lijken.

Want het leven gaat door.

Werk.
Geld.
Familie.
Verantwoordelijkheden.
Stress.

En ergens ga je jezelf vertellen:

Als alles straks rustiger is, dan kijk ik wel naar mezelf.

Maar dat moment komt bijna nooit.

Want er is altijd iets.

Altijd drukte.
Altijd stress.
Altijd verantwoordelijkheid.
Altijd iets wat harder schreeuwt dan je eigen gevoel.

En zo raak je langzaam verder van jezelf af.

Niet in één groot moment.

Maar in alles wat je steeds boven jezelf zet.

Presteren.
Vergelijken.
Doorgaan.
Bewijzen.
Meer.

Meer doen.
Meer bereiken.
Meer zijn.
Meer laten zien.

Maar niemand vraagt je ondertussen:

Ben je jezelf nog wel aan het voelen?
Of ben je alleen maar aan het functioneren?

Waar Soul Unfiltered voor staat

En dat is precies waar ik met Soul Unfiltered niet voor sta.

Ik ben dit niet aan het bouwen om mensen nog meer druk te geven.

Nog meer regels.
Nog meer verwachtingen.
Nog meer “zo moet je leven”.

Soul Unfiltered gaat juist over terugkomen bij jezelf.

Niet perfect.
Niet ineens helemaal geheeld.
Niet omdat je alles op orde hebt.

Maar omdat je ergens moet beginnen met jezelf weer serieus nemen.

Met luisteren naar wat je voelt.
Met eerlijk kijken naar wat je wegdrukt.
Met jezelf afvragen waar je nog leeft op automatische piloot.

Want je kunt blijven doorgaan.

Maar als je jezelf onderweg kwijtraakt, wat ben je dan eigenlijk aan het bouwen?