Er was een tijd dat ik op zoek was naar de rust die ik nu heb.<\/p>\n\n
En ik zal heel eerlijk zijn: de rust die ik nu heb, is niet altijd makkelijk om mee om te gaan.<\/p>\n\n
Soms voelt rust als niks.<\/p>\n\n
\nGeen strijd.
\nGeen gedoe.
\nGeen probleem dat ik moet oplossen.
\nGeen reden om weer hard te gaan.\n<\/p>\n\n
En eerlijk? Soms voelt het saai.<\/p>\n\n
Alsof mijn hoofd denkt: is dit het nou?<\/em><\/p>\n\n Maar rust is niet saai.<\/p>\n\n Mijn systeem is gewoon zo gewend aan brand, dat stilte eerst voelde alsof ik er niks mee kon.<\/p>\n\n Want als je lang genoeg gewend bent geweest aan overleven, voelt rust niet meteen veilig.<\/p>\n\n Dan gaat je hoofd juist zoeken.<\/p>\n\n \nNaar iets om op te reageren. En ja, mijn systeem doet dat soms nog steeds.<\/p>\n\n Maar ik wil daar niet meer zo zwaar aan tillen als vroeger.<\/p>\n\n Vroeger dacht ik dat er iets mis was als het rustig werd.<\/p>\n\n \nAlsof ik nog iets moest oplossen. Maar misschien is rust niet leeg.<\/p>\n\n Misschien is het gewoon ruimte.<\/p>\n\n \nRuimte om weer te voelen wat ik zelf eigenlijk wil. Niet alles hoeft een strijd te zijn om waardevol te voelen.<\/p>\n\n Niet elke dag hoeft vol te zitten om goed te zijn.<\/p>\n\n Misschien moet ik gewoon nog wennen aan de versie van mezelf die niet meer altijd op scherp staat.<\/p>\n\n De afgelopen jaren hebben me veel geleerd.<\/p>\n\n \nOver mezelf. Door alles wat ik heb meegemaakt, ben ik anders in het leven gaan staan.<\/p>\n\n De versie van mij die alleen maar in overleving leefde, staat ver van de vrouw die ik nu ben.<\/p>\n\n En eerlijk? Die vrouw is soms nog nieuw voor me.<\/p>\n\n But\u2026 I\u2019m starting to like this woman.<\/strong><\/p>\n\n Niet omdat alles nu ineens perfect is.<\/p>\n\n \nNiet omdat ik nooit meer getriggerd word. Maar omdat ik steeds meer begin te zien dat ik niet altijd hoef te vechten om trots op mezelf te mogen zijn.<\/p>\n\n \nIk hoef niet altijd sterk te zijn. Ik mag ook gewoon een rustige dag hebben.<\/p>\n\n \nEen dag waarop er niks kapot is. \nGewoon een dag waarop ik kan cre\u00ebren. Maar dat heb ik echt moeten leren.<\/p>\n\n Want vroeger, zodra het rustig werd, ging ik bijna zelf weer iets zoeken.<\/p>\n\n \nDan pakte ik sneller mijn telefoon. Alsof rust alleen mocht als ik eerst helemaal kapot was gegaan.<\/p>\n\n Alsof ik het eerst moest verdienen.<\/p>\n\n Maar ik begin steeds meer te begrijpen dat rust geen beloning hoeft te zijn na overleven.<\/p>\n\n Rust mag ook gewoon een onderdeel zijn van mijn leven.<\/p>\n\n \nNiet omdat ik lui ben. Maar omdat ik niet meer wil dat mijn hele leven alleen bestaat uit overleven, fixen en doorgaan.<\/p>\n\n Ik wil ook gewoon kunnen genieten van wat ik aan het bouwen ben.<\/p>\n\n \nVan een rustige ochtend. Vroeger voelde ik me het meest mezelf wanneer alles hard ging.<\/p>\n\n Nu leer ik dat ik mezelf ook mag herkennen in de stilte.<\/p>\n\n \nNiet alleen in de vrouw die alles aankan. En misschien herken jij dat ook.<\/p>\n\n \nDat rust soms bijna voelt alsof je stilstaat. Maar rust is geen stilstand.<\/p>\n\n Rust is misschien juist het moment waarop je eindelijk ruimte krijgt om te worden wie je al die tijd probeerde te zijn.<\/p>\n\n \nNiet vanuit strijd. Ik hoef niet terug naar brand om te voelen dat ik leef.<\/strong><\/p>\n\n En misschien is dat niet saai.<\/strong><\/p>\n\n Misschien is dat precies de rust waar ik zo lang naar zocht.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Toen rust eindelijk kwam, wist ik niet wat ik ermee moest Er was een tijd dat ik op zoek was naar de rust die ik nu heb. En ik zal heel eerlijk zijn: de rust die ik nu heb, is niet altijd makkelijk om mee om te gaan. Soms voelt rust als niks. Geen strijd. Geen gedoe. Geen probleem dat ik moet oplossen. Geen reden om weer hard te gaan. En eerlijk? Soms voelt het saai. Alsof mijn hoofd denkt: […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":266,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-264","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-zelfontwikkeling"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.soulunfiltered.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/264","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.soulunfiltered.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.soulunfiltered.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.soulunfiltered.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.soulunfiltered.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=264"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.soulunfiltered.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/264\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":267,"href":"https:\/\/blog.soulunfiltered.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/264\/revisions\/267"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.soulunfiltered.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/266"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.soulunfiltered.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=264"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.soulunfiltered.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=264"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.soulunfiltered.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=264"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nIets om te fixen.
\nIets om weer hard voor te gaan.\n<\/p>\n\n
\nNog iets moest fixen.
\nNog ergens op moest reageren.
\nNog harder moest gaan.\n<\/p>\n\n
\nRuimte om te cre\u00ebren zonder dat er eerst iets kapot moet zijn.
\nRuimte om gewoon een goede dag te hebben zonder dat ik daar meteen iets van hoef te maken.\n<\/p>\n\nDe vrouw die ik nu ben<\/h3>\n\n
\nOver het leven.
\nOver wat ik wel en niet meer wil.\n<\/p>\n\n
\nOf omdat ik nooit meer terugval in oude gedachten.\n<\/p>\n\n
\nNiet altijd iets op te lossen.
\nNiet altijd in beweging te zijn om te voelen dat ik leef.\n<\/p>\n\n
\nNiks uitgepraat hoeft te worden.
\nNiks bewezen hoeft te worden.\n<\/p>\n\n
\nLachen.
\nRustig ademhalen.
\nEn blij zijn met waar ik nu sta.\n<\/p>\n\nRust hoef je niet te verdienen<\/h3>\n\n
\nGing ik nadenken over alles wat nog moest.
\nMaakte ik mezelf wijs dat ik achterliep.
\nOf voelde ik me schuldig omdat ik \u201cniks\u201d aan het doen was.\n<\/p>\n\n
\nNiet omdat ik geen ambitie heb.
\nNiet omdat ik opgeef.\n<\/p>\n\n
\nVan mijn eigen plek.
\nVan schrijven omdat ik daar zin in heb.
\nVan cre\u00ebren zonder dat er eerst druk achter hoeft te zitten.\n<\/p>\n\nJezelf herkennen in de stilte<\/h3>\n\n
\nMaar ook in de vrouw die even niks hoeft aan te kunnen.\n<\/p>\n\n
\nAlsof er elk moment weer iets moet gebeuren.\n<\/p>\n\n
\nMaar vanuit jezelf.\n<\/p>\n\n