IK DACHT DAT IK HET PROBLEEM WAS.

Het begon met één vraag waar ik niet meer omheen kon

Ik zit achter mijn laptop om de blog van deze week te schrijven.

De afgelopen weken heb ik veel geschreven over strijd. Over mijn ego. Over oude patronen. Over mezelf steeds weer terug moeten halen.

Maar terwijl ik vandaag achter mijn laptop zat, dacht ik ineens:

Waar begon dit eigenlijk allemaal?

Niet Soul Unfiltered.

Niet mijn eerste blog.

Niet mijn eerste video.

Veel eerder.

Het begon met één vraag.

“Waarom voel ik dat er meer in mij zit… maar hou ik niks vol?”

Die vraag kwam niet uit nieuwsgierigheid.

Die kwam uit frustratie.

Want als ik eerlijk ben, stond mijn leven toen mijlenver van waar het nu staat.

Van buiten leek het misschien alsof er niet zoveel aan de hand was. Maar van binnen voelde ik me vast.

Ik begon overal vol enthousiasme aan.

  • Een nieuw idee.
  • Een nieuw plan.
  • Een nieuw doel.

En iedere keer dacht ik:

“Dit is het.”

Een paar weken later was het weer weg.

  • Mijn motivatie.
  • Mijn focus.
  • Mijn energie.

En dan begon ik weer opnieuw.

Het werd bijna mijn identiteit.

Iemand die overal enthousiast aan begint… maar niks afmaakt.

Ik dacht dat discipline het probleem was

Ik heb mezelf jarenlang verteld dat ik gewoon geen discipline had.

Dat ik harder moest worden.

Dat ik mezelf meer moest pushen.

Dat andere mensen iets hadden wat ik miste.

Tot ik mezelf op een dag een andere vraag stelde.

Niet:

“Waarom hou ik niks vol?”

Maar:

“Waarom blijf ik steeds hetzelfde doen?”

Dat was het begin.

Niet van Soul Unfiltered.

Maar van het eerste eerlijke onderzoek naar mezelf.

Voor het eerst was ik niet op zoek naar een nieuwe oplossing.

Ik was op zoek naar mezelf.

De vragen die alles veranderden

  • Waarom reageer ik zoals ik reageer?
  • Waarom zoek ik bevestiging?
  • Waarom voel ik me verantwoordelijk voor alles en iedereen?
  • Waarom voelt rust soms ongemakkelijk?
  • Waarom voelt het alsof er zoveel meer in mij zit… maar krijg ik het er niet uit?

Ik ging lezen.

Schrijven.

Observeren.

Niet omdat iemand mij dat had verteld.

Maar omdat ik geen zin meer had om mijn hele leven dezelfde rondjes te blijven lopen.

Het onderzoek was confronterend

En geloof me…

Dat onderzoek was niet altijd leuk.

Soms kwam ik dingen tegen die ik liever niet wilde zien.

Patronen waarvan ik dacht dat ze gewoon ik waren.

Reacties die eigenlijk bescherming bleken te zijn.

Gedrag waarvan ik dacht dat het mijn persoonlijkheid was… maar eigenlijk alleen een manier was om te overleven.

Dat was confronterend.

Maar ook bevrijdend.

Want voor het eerst dacht ik niet meer:

“Wat is er mis met mij?”

Ik dacht:

“Nu snap ik eindelijk waarom ik doe wat ik doe.”

Langzaam veranderde alles

Vanaf dat moment veranderde er iets.

Niet in één dag.

Niet in één maand.

Heel langzaam.

Zo langzaam dat ik het zelf bijna niet doorhad.

Ik begon anders naar mezelf te kijken.

Maar ook anders naar andere mensen.

Ik zag ineens dat achter bijna ieder gedrag een verhaal zit.

Dat mensen niet zomaar reageren zoals ze reageren.

Dat we allemaal iets met ons meedragen.

En dat de meeste mensen zichzelf veel harder beoordelen dan nodig is.

Pas later kreeg het een naam

Pas veel later kreeg dat hele proces een naam.

Soul Unfiltered.

Niet omdat ik een bedrijf wilde beginnen.

Maar omdat ik onderweg iets had gevonden wat ik zelf jarenlang had gemist.

Een plek waar je niet hoeft te doen alsof.

Waar je niet wordt afgerekend op je verleden.

Maar wordt uitgedaagd om eerlijk naar jezelf te kijken.

En als ik nu om me heen kijk, voelt het soms bijna onwerkelijk.

  • Mijn werkplek.
  • Mijn blogs.
  • Mijn video’s.
  • De gesprekken die ik tegenwoordig met mensen voer.
  • Het traject waar ik nu aan schrijf.

Dat begon niet met een businessplan.

Dat begon met iemand die zichzelf eindelijk één eerlijke vraag durfde te stellen.

Misschien geldt dat ook voor jou

Misschien is dat wel de reden dat ik dit vandaag schrijf.

Omdat ik denk dat iedereen zo’n vraag heeft.

Zo’n vraag die steeds terugkomt.

Waar je eigenlijk geen antwoord op wilt.

Omdat je diep van binnen voelt dat het antwoord je leven kan veranderen.

Mijn advies

Loop er niet voor weg.

Want achteraf gezien heeft niet Soul Unfiltered mijn leven veranderd.

Die ene vraag deed dat.

“Waarom voel ik dat er meer in mij zit… maar hou ik niks vol?”

Vanaf het moment dat ik stopte met die vraag weg te lachen, begon ik eindelijk mezelf te leren kennen.

En de rest…

Is daar langzaam uit ontstaan.

“`

DE MEESTE MENSEN WACHTEN TOT HUN LEVEN VERANDERT.

MAAR BIJNA NIEMAND KIJKT EERST EERLIJK NAAR ZICHZELF.